Dość często zdarzają się przypadki, gdy obywatele Ukrainy wyjeżdżają czasowo za granicę, ale z pewnych powodów pozostają poza granicami naszego kraju. W takich przypadkach ważne jest, aby zalegalizować swój pobyt na terytorium innego państwa. W tym artykule szczegółowo omówimy procedurę stałego pobytu za granicą obywateli Ukrainy.
Na wstępie należy zauważyć, że sam fakt wyjazdu i stałego pobytu za granicą nie oznacza, że obywatel Ukrainy jest uważany za stałego przebywającego za granicą. W celu oficjalnego potwierdzenia pobytu poza Ukrainą konieczne jest przejście odpowiedniej procedury. Obywatele Ukrainy, którzy celowo wyjeżdżają za granicę na pobyt stały, przechodzą procedurę wyjazdu za granicę na pobyt stały na terytorium Ukrainy.
Obywatele, którzy opuścili Ukrainę w celu czasowego pobytu za granicą, ale na stałe mieszkali poza Ukrainą, mogą przejść procedurę opuszczenia Ukrainy na pobyt stały za granicą.
Jakie są zalety tej procedury?
Główną zaletą oficjalnego pobytu za granicą jest możliwość wystąpienia do placówek dyplomatycznych Ukrainy (ambasady lub konsulaty) o przyjęcie do rejestracji konsularnej. To dzięki tej procedurze dana osoba może wykonywać swoje prawa obywatelskie Ukrainy, w szczególności: wystąpić do ambasady lub konsulatu Ukrainy o wydanie paszportu zagranicznego, wykonywać swoje prawa wyborcze (głosowanie za granicą), prawa socjalne bezpieczeństwa i uzyskać niezbędną ochronę prawną.
Jak wygląda procedura wyjazdu na pobyt stały za granicą?
Obywatel Ukrainy przebywający czasowo poza granicami Ukrainy i pragnący na stałe zamieszkać za granicą musi zwrócić się do zagranicznej instytucji dyplomatycznej (Ambasady lub Konsulatu) Ukrainy (ambasady lub konsulatu) w kraju swojego pobytu. Osoba, która ukończyła 16 lat składa wniosek samodzielnie, a dla dzieci, które nie ukończyły 16 roku życia – ich rodzice lub inni przedstawiciele prawni.
Aby przetworzyć dokumenty dotyczące stałego pobytu za granicą, obywatel składa następujące dokumenty:
- oświadczenie;
- ważny paszport obywatela Ukrainy na wyjazd za granicę (paszport międzynarodowy);
- kolorowa karta fotograficzna o wymiarach 3,5 x 4,5 cm;
- paszport obywatela Ukrainy (paszport wewnętrzny);
- zaświadczenie o nadaniu numeru ewidencyjnego karty płatnika podatku (kod identyfikacyjny);
- pokwitowanie uiszczenia opłaty konsularnej.
Po przyjęciu dokumentów ZDU dokonuje wszelkich niezbędnych kontroli, wysyłając wnioski do Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (w sprawie obecności lub braku podstaw do czasowego ograniczenia prawa obywateli Ukrainy do wyjazdu za granicę), Państwowej Służby Migracyjnej Ukrainy ( w sprawie wydania paszportu obywatela Ukrainy), na podstawie którego podejmuje się decyzję o wydaniu lub odmowie wydania dokumentów na pobyt stały za granicą.
Przyjęta decyzja jest przesyłana wnioskodawcy w ciągu 5 dni od momentu jej wydania. Obywatel Ukrainy jest również informowany o konieczności wymeldowania się z miejsca zamieszkania na Ukrainie. W szczególności w ciągu 6 miesięcy od dnia otrzymania decyzji osoba musi dostarczyć ZDU dokument potwierdzający wyrejestrowanie z miejsca zamieszkania na Ukrainie.
Takim dokumentem może być: pieczątka w paszporcie wewnętrznym obywatela Ukrainy o wymeldowaniu lub zaświadczenie o wymeldowaniu (jeśli osoba posiada paszport w formie dowodu osobistego lub w ogóle nie otrzymała paszportu). Niezłożenie jednego z tych dokumentów w ciągu 6 miesięcy jest podstawą do unieważnienia decyzji o wyjeździe na pobyt stały za granicą.
Ostatnim krokiem w meldunku na pobyt stały za granicą jest umieszczenie w paszporcie zagranicznym stempla „pobytu stałego”, wskazującego datę decyzji, nazwę kraju, stanowisko, nazwisko i podpis urzędnika. Obywatelowi wydaje się również zaświadczenie o wypełnieniu dokumentów na pobyt stały za granicą.
Czy ZDU może odmówić wydania dokumentów?
Ustawowo określone podstawy, z których jedna występuje, ZDU może podjąć decyzję o odmowie wydania dokumentów na pobyt stały za granicą. W szczególności:
- na wniosek osoby o odmowę dalszego rozpatrywania złożonego wniosku;
- za oświadczenie jednego z rodziców (przedstawicieli prawnych) dziecka lub samego dziecka (w wieku od 14 do 16 lat) o wycofaniu zgody na przetwarzanie dokumentów;
- jeśli:
- obywatel Ukrainy jest świadomy informacji stanowiących tajemnicę państwową;
- wobec osoby zastosowano środek zapobiegawczy, na podstawie którego zabrania się podróżowania za granicę;
- osoba została skazana za przestępstwo;
- obywatel Ukrainy uchyla się od wykonania orzeczenia sądu lub ma inne niespełnione obowiązki;
- osoba znajduje się pod nadzorem Policji Krajowej;
- po uzasadnionych zastrzeżeniach SBU, jeżeli wnioskodawca miał wcześniej dostęp do tajemnicy państwowej.
Różnice od wyjazdu za granicę na PMP
Najistotniejszą różnicą pomiędzy wyjazdem na pobyt stały za granicą a wyjazdem na pobyt stały za granicą jest przedmiot decyzji. Chcąc wyjechać za granicę na PMP, musi wystąpić do Państwowej Służby Migracyjnej w miejscu swojego zamieszkania, a w przypadku wyjazdu na pobyt stały – do ZDU.
Istnieją również różnice w warunkach rozpatrzenia wniosku: w przypadku wyjazdu do PMP dokumenty rozpatrywane są do 3 miesięcy, a w przypadku wyjazdu na pobyt stały rozpatrzenie wniosku może być opóźnione nawet do 1 roku. Tłumaczy się to tym, że ZDU kieruje wnioski do władz państwowych za pośrednictwem Departamentu Służby Konsularnej MSZ. Odpowiedzi na prośby wysyłane są zazwyczaj pocztą, co znacznie opóźnia rozpatrzenie wniosku.
Proces opóźnia się również ze względu na konieczność przejścia procedury wyrejestrowania miejsca zamieszkania na Ukrainie. W tym celu należy albo wrócić na Ukrainę osobiście i uzyskać niezbędne zaświadczenia, albo przygotować pełnomocnictwo i wysłać je przedstawicielowi, co również może zająć trochę czasu.
